Creativiteit

Nog niet zo lang geleden heb ik een hele hoop ondernemers horen zeggen dat wat Vlaanderen mist 'creativiteit' is. Ik moet hen bijtreden. Toch als zij het, net zoals ik, beschouwen als: 'durven buiten de lijntjes te denken'. Dat is blijkbaar voor de gemiddelde Vlaming moeilijker dan het lijkt. Ik ga hier niet bij hoog en laag beweren dat ikzelf niet vasthou aan een referentiekader, maar ik merk toch dat mijn kader veel losser gedefinieerd is dan dat van mijn gemiddelde medemens. Laat ons zeggen dat ik over het algemeen open sta voor alternatieve oplossingen. Ik heb immers gemerkt dat het leven veel leuker, spannender, en dikwijls ook makkelijker wordt als je daarvoor open staat.

Misschien bent U het er op dit moment nog niet helemaal mee eens dat we vrij bekrompen zijn, maar ik zal U een voorbeeld geven dat iedereen kent omdat we nu eenmaal allemaal naar school geweest zijn: TAAL ONDERRICHT.

Om een of andere reden is er tijdens een van de vorige ijstijden of zo een structuur vastgelegd waarop taalonderricht moet gebeuren. Taalonderricht voor zogeheten 'vreemde talen'. We leren mensen lezen en schrijven in die taal en als leuke bijkomstigheid zullen we ook leren praten in die taal. Maar... we gaan eerst leren lezen, anders kunnen we natuurlijk niet praten. Althans, volgens de technieken van het taal onderricht (Franse les gekregen? Engels geleerd?... dan weten jullie waarover ik het heb). Nu, het hoeft helemaal niet zo. Ik zeg niet dat het systeem dat ik hierna ga uitleggen beter is, maar het is minstens een even valabel alternatief. Wat mag dat dan wel zijn?

Praten, spreken... conversatie. Eindeloze conversatie. In tegenstelling tot het huidige geloof is het helemaal niet nodig dat je weet hoe een woord geschreven wordt om het te kunnen uitspreken. Als je mij niet gelooft moet je maar eens beginnen te beseffen dat je nederlands geleerd hebt zonder dat je 1 letter kon schrijven.

Ik zie dat bij mijn neefje en nichtje. Geen van beiden kan schrijven (het zijn immers nog peuters) maar ze spreken de meest geavanceerde woorden foutloos uit en ze gebruiken een zeer grote woordenschat in (meestal) correcte zinnen. Nu heb ik het over het nederlands, maar mijn zus is dit jaar met haar gezin naar Italië op vakantie getrokken en nu spreken de kinderen een aardig mondje italiaans met elkaar tijdens het spel. Vraag ze niet hoe het geschreven wordt want dat weten ze niet en ook lezen kunnen ze geen van beiden. Maar ze kennen wel italiaans...

Ons huidig leermodel is zo gefocust op het opslaan van informatie (academische kennis) dat vergaren en zoeken van informatie over het hoofd gezien wordt of meestal zelfs grondig genegeerd. Ik heb het niet over 'een woordje opzoeken in de woordenboek' of 'iets opzoeken op internet', maar echt op zoek gaan naar zaken. Je hoeft niet te weten wie de vorige president van Amerika was of of de Yang Tse nu de gele, rode, groene of blauwe rivier is; je moet weten hoe je aan die kennis geraakt als je hem nodig hebt. DAT is belangrijk in het hedendaagse leven. Onze huidige manier van leren is er zo erg opgebaseerd om deuren dicht te spijkeren dat we, eens we van school af zijn, helemaal vergeten zijn dat er deuren waren om mee te beginnen.

Natuurlijk moeten we wel HEEL het systeem van opleiding en schoolgaan overhoop gooien om dit te verkrijgen en wie gaat er ooit moedig genoeg zijn om het zooitje dinos die zich 'leerkracht' noemen, maar eigenlijk verroest zitten in routine daartoe te dwingen. Ik weet het niet...