vader

Gisteravond moest ik ineens aan mijn vader denken. Ik dacht aan mijn eigen carriere en hoe trots hij op me is en van daaruit gleden mijn gedachten dan af naar zijn carriere. Mijn vader is graficus en hij bezit een flinke dosis talent. Een deel van zijn werken wordt nog steeds wel her en der gebruikt, al zijn ze dan al wel van enige tijd geleden. Dat mag dan toch blijk geven van blijvende waarde, van iets dat het verschil gemaakt heeft.
Mijn vader werd echter aan de deur gezet, net als alle andere personeelsleden, toen Galeries Anspach de deuren sloot. Nieuwjaar 1983 was dat en we vernamen het via het TV-journaal. Ons nieuwjaarsdiner viel dat jaar zwaarder dan normaal... Op enkele sporadische taakjes na is mijn vader sindsdien niet meer aan de bak geraakt en hij is dan ook al geruime tijd huisman.
Het probleem met mijn vader is dat hij wel talent heeft, maar hij kan zichzelf niet verkopen. Je mag ervan denken wat je wil, maar zelfs nu met alle begeleidende maatregelen die er zijn is dit nog steeds een gigantisch probleem. Als je er niet in slaagt om jezelf te verkopen kom je niet aan de bak; hoe getalenteerd je ook bent.
Ik weet dat er mensen dit zullen lezen en zeggen: 'Als je wil werken, dan is er werk genoeg.' maar ik weet zeker dat dat mensen zijn die nooit werkloos geweest zijn. Niet omdat ze nooit ontslagen zijn, dat wil ik niet beweren, maar wel omdat ze er steeds in slaagden zichzelf te verkopen... Moet je aan de band gaan werken omdat je nu eenmaal een talent hebt anders dan jezelf verkopen? Zou het niet simpeler zijn dat de proeftijd weer proeftijd werd? Dat werkgevers de moeite namen om mensen aan te werven op proef waarvan ze misschien niet helemaal zeker zijn om te zien wat ze in hun mars hebben? Zou het niet veel handiger zijn om dat te stimuleren, meer dan werklozen te bestraffen omdat ze te lang werkloos zijn?
Eén ding heb ik eraan over gehouden en ik vind het zelf wel iets positiefs. Ik ben geen loyale werknemer... ttz. Ik ben niet loyaal aan mijn bedrijf, wel aan de mensen waarmee ik werk en ook ten opzichte van het engagement dat ik aanga, maar begot niet ten opzichte van het bedrijf. Dat zie je van hier.
Ik heb met veel plezier mijn carriere kunnen uitbouwen in verschillende bedrijven en ik ben van plan om dat nog een eind verder te doen. De enige manier waarop ik dat kan is op tijd weg te gaan... Als ik mezelf niet meer kan engageren in een functie dan zoek ik iets anders. Ik kan mezelf immers wel een beetje verkopen en dat helpt.
Voor wat betreft mijn vader dan, wel... ik hoop dat hij nog lang kan genieten van zijn talent dat hij nu aanwendt als kunstenaar en dat zijn pensioentje er binnenkort ook doorkomt. 't Is pijnlijk om iemand langzaamaan zien weg te glijden omdat de maatschappij zijn probleem negeert, maar het is enorm bevrijdend om te beseffen dat het algemeen aanvaarde pad niet het enige is.

Webstek

Ik heb nog maar eens het besluit genomen om mijn webstek te veranderen. Niet dat het de eerste keer is, maar misschien is dit wel de eerste keer dat het ook effectief beëindigd wordt. Ik heb immers de neiging om zo'n werken zo perfect en gedetailleerd te willen maken dat ik mezelf verlies in een spiraal van details terwijl ik gewoon veel beter werk als ik het stap voor stap doe... Daarmee ben ik nu dus bezig. Ik ga GEEN design-wijzigingen doorvoeren (ik ben eigenlijk nog steeds tevreden met mijn goed-foute disco-design) maar misschien wordt er hier en daar wel een knopje aangepast.

 

Wel ga ik van webspace veranderen zodat ik alles kan intergreren, inclusief dit blog. De bedoeling is ook dat het geheel veel beheerbaarder wordt zodat ik, bij wijze van spreken, met een muisklik mijn webstek kan updaten zodat het spul ook met de mindere online-tijd die mij rest toch compleet kan houden.

 

Over het wanneer deze nieuwe webstek online zal staan voor iedereen kan ik nog geen uitspraken doen (ik hou voor hobby-projecten niet van deadlines), maar ik hoop dat ik snel een eerste versie heb en dan bouwen we van daaruit verder.

 

De mensen die het huidige wonder willen aanschouwen kunnen nog steeds surfen naar http://users.telenet.be/overdoos en wanneer de nieuwe online staat zal dat hier natuurlijk ook wel goed aangekondigd worden.

mannen...

Mannen zijn vuilaards, laat U niets wijsmaken...

 

Door ziek te zijn heb ik de laatste tijd veel tijd doorgebracht in mannentoiletten en daar heb ik weer ondervonden wat ik tevoren al wist, mannen zijn vuil, vies. Niet dat ik hier wil generalizeren, er zijn immers uitzonderingen en I'm one of them, maar toch... Als jij een man bent, dan weet je het zelf wel en als je een vrouw bent dan moet je het maar van mij aannemen of even in de mannenwc staan gluren.

 

Waarom is dat nu dat ik vind dat onze sexe een potje viezeventen zijn? Wel, dat heeft te maken met plassen, pissen, wateren...

 

Mannen pissen zowat overal. Dat komt omdat ze daar gereedschap voor hebben dat standaard aangebouwd is. Voor een vrouw is dat wat moeilijker, maar een man doet maar. In een WC tracht hij zich nog in te houden, maar met mikken neemt men het toch al snel niet zou nauw en dus plast men met regelmaat de bril vol. Als er dan een pisbak (urinoir) hangt (of staat, zo'n zijn er ook) dan wil men ook nog wel eens trachten in het potje/gootje te pissen. Wat er niet in is valt er naast en dat zijn zorgen voor een ander.

 

Wanneer men dan gedaan heeft met plassen, bergt men het gebruikte gerief of en daarna, and this is gross, stapt met zonder de handen te wassen of te spoelen de toiletten uit om de rest van z'n leven voort te zetten. Zjeez... je zou eens moeten zien waar die urinie die in een pisbak terecht komt allemaal naartoe spat. Je kan bijna net zo goed op je handen pissen. Niet dat de gemiddelde man daar veel problemen zou van maken, want dat veeg je dan gewoon aan je broek af en dat is dan dat.

 

Nee, handen wassen of spoelen na een plasbeurt is voor veel mannen nog steeds taboe.

 

Dus mannen... in't vervolg allemaal een beetje properder (handjes wassen na het plassen!) op jezelf zijn (trouwens: de laatste druppels afvegen met WC-papier is een betere optie dan ze in de broek te steken... je partner zal je piemel dan waarschijnlijk ook liever zien) en liefst ook een beetje respect voor je medemensen... In de pot plassen en niet ernaast :-)

 

cheerz

pffffftttt

Ziek geweest.

Van zondag al. Echt bescheten, letterlijk. Niet dat het echt een onderwerp is om een blog mee te vullen maar het heeft 2 dagen mijn leven bepaald dus waarom ook niet: ik had diarree, de platten, racekak, buikloop, 't vliegend schijt, ...

 

Dus ja, ik het enkele dagen op de pot doorgebracht, bij elk vertrek hopend dat ik er op tijd terug zou geraken als er een nieuwe kramp in de darmen zich aandiende.

 

Maar kijk, intussen zijn we weer beter. Ik ben nu wel heel moe (ik vermoed dat dat een gevolg is) maar dat zal wel weer over gaan. Met een beetje sjans pikt mijn rendement op 't werk en in't huishouden ook weer op want momenteel draai alles, echt alles op een laag pitje...

lekker fietsweer

Ik heb vandaag nog maar eens op een andere manier genoten van het onmiskenbare voordeel van relatief dicht tegen 't werk te wonen. Vermits het lekker weer was vanmorgen en dit, volgens de voorspellingen, alleen nog ging beteren, heb ik deze morgen de auto laten staan en de 17 km tot aan mijn werk met de fiets overbrugd. In een woord: zalig!.

 

Echt waar, het is genieten als je dan op je werk toekomt en eigenlijk doe je er niet eens zo gek langer over met de fiets (in vergelijking met de autorit). Natuurlijk, als alles vlotjes gaat op de autostrade ben ik er sneller. Ik woon immers niet zo heel ver van de oprit van de autostrade en werk vlak tegen de ring van brussel. Als er geen verkeer is, is dat op een kwartiertje te overbruggen maar bij normaal spitsverkeer moet ik toch een half uurtje tot drie kwartier rekenen. Dat laatste is dan ook nagenoeg wat ik er deze morgen op gezet heb.

 

Ik ben nog niet in top conditie, dus krijgen we er nog wel een aantal minuten af naargelang het seizoen vordert (jawel, ik ben van plan om dit meer te doen). Ik heb mij dan ook niet opgejaagd deze ochtend. De 17 kilometer, waarvan het grootste stuk stijgend, aan een prettige gemiddelde gereden en de tijd genomen om rond te kijken en te genieten van de groene landschappen waar ik door peddelde. Je start de dag op die manier toch helemaal anders dan anders.

 

Op 't werk aangekomen de fiets vastgelegd en mij gedouched. Ook dat is een godsgeschenk vind ik. Goed werkende en propere douches op 't werk. Toen ik hier begon werden ze niet gebruikt, maar omdat ik en een paar collega's 's middags wilden gaan joggen op regelmatige basis worden ze nu wekelijks gekuist. Het was al lekker om 's middags in het nabijgelegen park door 't groen te gaan joggen en daarna een lekkere douche te kunnen nemen (je bent veel actiever in de namiddag) maar na een flinke dosis beweging toekomen op 't werk, douchen en dan fris je dag kunnen beginnen, dat is echt geweldig.

 

Jaja, mijn dag kan al niet meer stuk van deze ochtend, hoewel het er hier op 't werk nog altijd flink hectisch aan toe gaat met altijd wel links of rechts een brandje te blussen.

 

't Mag gaan kalmeren... de vakantie is bijna daar en dan draai ik liever 2 rustige maanden :-)

(dit bericht had er eergisteren moeten staan, maar dat is even mislukt ;-) )

kan er iemand nog volgen?

Zoals iedereen in België volg ik ook de berichtgeving over de verdwenen meisjes Stacy en Nathalie. Ik doe dat via de krant (de standaard) en de VRT-nieuwsdienst, mijn geprefereerde smaak van nieuws. De VRT berichtgeving heeft mij echter een beetje verward de laatste tijd met de manier waarop de 'vriend van de dienster' die nog gezocht werd voor verhoor werd omschreven.

 

Maandag zocht het parket de vriend van de dienster die een zwaar crimineel verleden had, maar geen zedenfeiten gepleegd had. Deze man had helaas geen vaste verblijfsplaats.

 

Op dinsdagochtend zochten ze nog steeds dezelfde man, maar blijkbaar was hij toch al veroordeeld geweest voor zedenfeiten maar geen kinderverkrachting. Die 'geen vaste verblijfsplaats' was intussen ook gereduceerd tot een appartement blijkbaar want daar waren de speurders nu huiszoekingen aan het doen.

 

De man die op dinsdagavond gezocht werd (ik vermoed dat het nog steeds dezelfde is), kreeg een naam (Abdellah Ait Oud) want hij was intussen geen getuige meer maar een verdachte (dit vind ik niet moeilijk om te volgen). Hij was reeds veroordeeld voor verkrachting van (minstens) een 14-jarig meisje. Hij had dat meisje overgens misbruikt gedurende 6 jaar (8 tot 14 jaar). Of hij zijn straf uitgezeten heeft, dan wel vrijgelaten was onder voorwaarden is niet bekend.

 

Ben ik nu de enige die hier kop nog staart aan krijgt? Dit doet mij zwaar denken aan polen met noord-afrikaans uiterlijk, een volk waarvoor ik sinds de moord op Joe voor op mijn hoede ben (hoeveel zo'n polen zouden er zo rondlopen in België? Mag je aan iemand met een noord-afrikaans uiterlijk vragen of hij/zij pools is?)

 

Soit, ik ben blij dat Abdellah Ait Oud zichzelf vanochtend aangegeven heeft, daarmee komt er misschien toch nog enige duidelijkheid over deze mens en zijn eventuele betrokkenheid bij deze zaak. Hoewel...ik heb dit nieuws gehoord op Radio1, misschien hoor ik vanavond wel dat ze hem met de anti-terreurbrigade overmeesterd hebben in een openbaar toilet in Cannes en hem via een geheime vlucht naar belgië hebben gebracht...

 

Blijkbaar is het nieuws altijd een beetje gissen...