Parkeerperikelen

Parkeren is tegenwoordig blijkbaar een hachelijke bezigeheid geworden. Het is allemaal niet echt simpel meer met al die wetgeving over wat waar wel en niet mag. De schuld ligt echter in het verleden, zoveel is zeker...

Vroeger, toen de dieren nog vlotjes communiceerden in dezelfde taal als de mensbeesten (wat zoveel wil zeggen als: toen de mensen nog wartaal uitsloegen dat klonk als 'Oemphf' en'Gnarwl'), toen was parkeren nog gemakkelijk. Vermits er niet veel wagens waren en de techniek van de rechte kalklijn nog niet uitgevonden was zette iedereen zijn auto neer waar hij of zij er zin in had. Meestal was dat waar het lastdier er de brui aan gaf en had de mens er niet veel aan toe te voegen. Later werd de wagen populairder en werd er beslist om plaatsen af te baken waar men mocht rijden (wegen) en plaatsen waar men mocht parkeren (de rest van de wereld). Al snel ondervonden enkele slimmerikken dat het niet echt verstandig was om je auto in de zee achter te laten tenzij je er -echt- voorgoed van verlost wou zijn. Het ding roeste onder invloed van het zoute water immers sneller dan een italiaanse wagen in de regen.

Waar was ik intussen alweer, oh ja... de evolutie in het parkeren. Helaas... samen met het bevolkingsaantal beleef ook de wagenpopulatie stijgen en dit bezorgde ons nieuwe problemen. Omdat we allemaal op ongeveer hetzelfde tijdstip op de baan wilden vond men de file uit. Een techniek waarbij wagens in een of meerdere parallelle lijnen staan aan te schuiven om god weet welke reden. Een erger probleem bleek het echt te zijn dat we ook allen op ongeveer hetzelfde tijdstip op ongeveer dezelfde plaats onze auto wilden achterlaten. Binnen de korste keren werd het een chaos van jewelste op die plaatsen omdat iedereen daar aangekomen zijn handrem trok en uitstapte. Hierbij geen acht slaand op de rest van de aanwezigen en hun bedoelingen...

Er werden vanalle maatregelen uitgeprobeerd om dit probleem uit de wereld te helpen en na lang en grondig onderzoek bleken witte lijnen op de grond nog het meest doeltreffende middel te zijn. Indien men vakjes op de grond tekende die ongeveel de grootte hadden van de gemiddelde wagen, dan zouden de mensen ervoor kiezen in zo'n vakje te gaan staan. Die ondoorgrondelijk menselijke psyche toch...

Dit liep allemaal goed tot de mens terug begon te degenereren zoals er nu ontegensprekelijk aan de gang is. Blijkbaar vinden sommige mensen het tegenwoordig moeilijk om rationele keuzes te maken en daarom stellen zij een behoorlijk eigenaardig gedrag tentoon. We zien het zowat overal en dus ook op de parkeerplaatsen komt het tot uiting. Mensen kiezen niet voor 1 vak, maar voor 2 of als het enigsins mogelijk is voor 3 of 4. Grond bezitten, daar draait het om. Niet om efficientie of het neerpoten van een vervoersmiddel.