Zoals al zoveel in mijn leven is er op korte tijd zoveel gebeurd dat ik het mij allemaal niet zo heel erg kan herinneren. Er zit iets in mijn brein dat als een goedaardige alzheimer het teveel aan informatie negeert. Dan blijven alleen de algemene indrukken over en ik moet zeggen... ze zijn goed.
In tegenstelling tot de goede tijd die ik gehad heb, staat het slaaptekort dat ik mezelf opleg, maar dat kan de pret niet bederven. Ik geniet met volle teugen van wat er zich maar aanbied.

Van mijn beloften om dit ding om te zetten naar eigen gebakken code komt ook niet zo heel veel in huis en ik houd mij niet echt aan de titel van mijn blog, but I don't care.

This is the life I lead and it includes the chaos in my head. Hell, that's why I like myself most of the time.

Zolang ik de dingen vanop een afstand aanshouwen en de absurditeit van het geheel kan zien ben ik meestal wel goedgezind. Het overzicht is machtig, de details vermoeiend. Onbenullig... Als ik het zo zie ben ik dus god (als je daarin geloofd). Ik geloof niet per definitie. Ik doe maar wat aan in de stellige overtuiging dat ik het ook niet weet. Ik heb wel wat geloof in spirituele dingen, maar die hangen dan toch weer samen met concrete situaties. Stof voor later misschien.
Een blog moet immers regelmatig wat voeding krijgen anders sterft het af. Precies de reden waarom ik er niet eerder mee begonnen ben. My life is just too complicated to write it down. Ik doe af en toe een verwoede poging, maar die strand dan.
What the hell, ik trek het mij ook niet aan...

Zou er eigenlijk iemand zijn die deze zever leest?
Zijn er nog gekken op de wereld? Do I care? Is het belangrijk?

laat ik er maar een nachtje over slapen... misschien trek ik het mij morgen -nog- minder aan.

Zolang we vrienden en plezier hebben zijn er niet veel golven op de zee. Denk daar maar eens aan...